فریدون انوشه

  اربعین حسینی

 سالروز بازگشت فاتحان عاشورا

 گرامی باد

سلام بر فاتحان عاشورا

آی عشق، آی عشق،

رخسار روشنت چه زیباست!

تنها صدا نیست که می ماند

آنسوی این روزگاری که تار است

خورشید پیروزی در انتظار است 

خورشید پیروزی عشق من و تو

عشقی که به رنگ فصل بهار است 

سبز و سپید و سرخ و دل انگیز

عشقی که از خوبان یادگار است 

چون رود کارون پیوسته جاری است

چون کوه دماوند، استوار است 

عشقی که روشنگر زندگانی است

یار هجرانیان بی قرار است 

عشق من و تو آری همیشه

می ماند و پیوسته آشکار است 

در هر نگاهی که عاشقانه است

در هر دلی که امّیدوار است 

عشق من و تو آری یقین کن

در گلشن گیتی پایدار است 

این پایداری، قانون هستی است

تقدیر پر شکوه پروردگار است 

 تنها صدا نیست که می ماند

عشق من و تو نیز ماندگار است 

یکشنبه 20 آذر 1390

سلام بر عاشورای حسینی، بزرگترین حماسه تاریخ بشری

ای حسین!
ای چراغ راه!
ای کشتی رهائی!
ای خونی که از آن نقطهء صحرا جاودان می جوشی و در بستر زمان جاری هستی و بر همه نسلها می گذری و هر زمین حاصلخیزی را سیراب خون می کنی و هر بذر شایسته را در زیر خاک می شکافی و می شکوفانی و هر نهال تشنه ای را به برگ و بار حیات و خرمی می نشانی!

 ای آموزگار بزرگ شهادت!                                                      برقی از آن نور را بر این شبستان سیاه و نومید ما بیفکن!

 قطره ای از آن خون را در بستر خشکیده و نیم مرده ما جاری ساز و تفی از آتش آن صحرای آتش خیز را به این زمستان سرد و فسرده ما ببخش!

ای که مرگ سرخ را بر گزیدی تا عاشقانت را از مرگ سیاه برهانی تا با هر قطره خونت ملتی را حیات بخشی و تاریخی را به طپش آری و کالبد مرده و فسرده عصری را گرم کنی و بدان جوشش و خروش زندگی و عشق و امید دهی!

ایمان ما، ملت ما، تاریخ فردای ما، کالبد زمان ما، به تو و خون تو محتاج است.       ** معلّم شهید دکتر شریعتی **

دوم آذر، سالروز میلاد معلم عرفان - برابری - آزادی

گرامی باد 

 جملاتی طلایی از دکتر شریعتی:

 دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند

خدایا به من قدرت تحمل عقیدة مخالف ارزانی کن 

اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببری

وقتی عشق فرمان می دهد، محال، سر تسلیم فرود می آورد

 اگر حق را نمی توان استقرار بخشید می توان ثابت کرد

 هر کس آنچنان می میرد که زندگی می کند 

اگر تنها ترین تنهایان شوم باز خدا هست

  
خدایا بگذار هر کجا تنفر است بذر عشق بکارم ، هرکجا آزادگی هست ببخشایم و هر کجا غم هست شادی نثار کنم 

الهی توفیقم ده که بیش ازطلب همدلی، همدلی کنم ، بیش از آنکه دوستم بدارند دوست بدارم .

 تا تو مهتاب منی جان و جهانم روشن است

دیده ام روشن، دلم روشن، روانم روشن است 

در گذرگاه ضمیرم چون تجلٌی می کنی 

هم زمین و زندگی هم آسمانم روشن است  

راهی ام در پرتو عشق تو تا شهر حضور 

مقصدم روشن، مسیر کاروانم روشن است 

این که شبْ اندوه دنیا را تحمل می کنم 

یعنی از فردای دیدار تو جانم روشن است  

از شکوه و شادی عشق شرارانگیز تو 

شعلهء ایمان و شمع آرمانم روشن است  

ساقیا جام مبین ام ده که در مهتاب عشق 

امشب احساس دل و طرز بیانم روشن است

شنبه 14 آبان 1390

تصمیم

باید بروم امشب و فردای خودم را

روشن کنم از مهر و تماشای خودم را

آغاز نمایم و ببینم که چگونه است

این عمر شتابان من و جای خودم را

در خلوت اکنون به تماشا بنشینم

با یک نظر دیگر و دنیای خودم را

از پنجرهء آینهء عشق ببینم

بی رنگ هوا و دل تنهای خودم را

آگاه کنم از خطر این سفر دور

پیوسته و آن مقصد زیبای خودم را

در خاطر خود آرم و چون رود بسازم

فردای خودم را، و دریای خودم را

یکشنبه 10 مهر 89

و سلامی دیگر

 هستی

یار است که ما را به امیدش نظری هست

عشق است که از او به دل ما خبری هست

مهر است که در هستی ما نور نهاده 

ماه است که او را به شب ما گذری هست

فردا است که از شوق خوش آمدن او

ما را هوس عطر گل و نغمه گری هست

هم خاطرهء میهن و هم عهد رفیقان

هم گوهر ایمان و دعای سحری هست 

حیرت مکنید از دل پر طاقت این شمع 

کز آتش دیرینه هنوزش شرری هست 

با یار بگویید قدم رنجه بفرمای

از عمر شبانگاهی ما مختصری هست 

20 شهریور 1390

مگر باکلمات می توان از علی سخن گفت ؟       

   باید به سکوت گوش فرا داد تا از او چه ها می گوید ؟

او با علی آشناتر است.

علی کسی است که نه تنها با اندیشه و سخنش ،

 بلکه با تمام وجود و زندگی اش به همهء دردها و نیازها

و همهء احتیاج های چند گونهء بشری در همهء دوره ها پاسخ می دهد .

« معلم شهید دکتر علی شریعتی »

                          ( ما و اقبال ، ص ۳۸)                              

مهتاب لیلةالقدر                                        

برای ستارهء مینا

    ماه رمضان رسید و آورد

    مهتاب محبت خداوند

    احساس وجود مهربانی

    باران دعا، بهار لبخند

    ماهی پُر زیور عبادت

    ماهی همه آیه آیه پیوند

    ماهی پُر گوهر اراده

    ماهی همه سوره سوره سوگند

    ماهی که هراس فتح ایمان

    در قلب حرامیان بیفکند

    ماهی که فروغ عشق و وحدت

    در سینهء عاشقان پراکند

                           خوش آمده ای به خانه ما

                            ای ماه به صد بهار مانند

                           ای مژده رسان لیلة القدر

                            ای ماه مبارک خداوند !

                                                                           ۲۶ آبان ۸۰ 

یادگار مهربانی می رسد

عاقبت یک روز پیدا میشوی

مثل باران؛ مثل گل؛ مثل بهار

مثل خورشید نهان در پشت ابر

مثل پایان قشنگ انتظار

عاقبت یک روز پیدا می شوی

مثل تعبیر شگفت انگیز خواب

مثل وقتی ماه کامل می شود

مثل قانون طلوع آفتاب

در نگاه ما تو پیدا نیستی

گر چه در دنیای ما داری حضور

چشم ها باید به تو عادت کنند

مثل عادت کردن آنها به نور

چشم ها وقتی به تو عادت کنند

تو نماد واقعیت می شوی

مثل خورشید و زمین و آسمان

با نگاهی ساده رؤیت می شوی

گر چه در وصف گل رخسار تو

عاشقان بسیار زیبا خوانده اند

سال ها بگذشته است اما هنوز

دیده ها در خواب غفلت مانده اند 

غفلت از تنهایی آیینه ها 

غفلت از ویرانی کاشانه ها 

 غفلت از اندوه هجر عاشقان 

غفلت از دلتنگی پروانه ها

غفلت از دنیای شورانگیز عشق 

غفلت از پرواز از ظلمت به نور 

غفلت از حسن حضور آفتاب 

غفلت از فردای زیبای ظهور

مادرم می گویدم آماده شو

میهمانمان ناگهانی می رسد

صبح یک آدینه هنگام اذان

یادگار مهربانی می رسد

یادگار مهربانی می رسد

کز تبهکاران رها سازد زمین

برفرازد بر فراز روزگار

پرچم پیروزی مستضعفین

یادگار مهربانی می رسد

تا شب آیینه را رنگین کند

مردمان را گوهر ایمان دهد

کوچهء ما را سلام آذین کند

مثل باران؛ مثل گل؛ مثل بهار

عاقبت یک روز پیدا می شوی

مثل ایمان؛ مثل قرآن؛ مثل عشق

میهمان خانهء ما می شوی

فروردین 1384

 29 خرداد، سی و چهارمین سالگرد شهادت معلم عرفان-برابری-آزادی، دکتر علی شریعتی گرامی باد             

      خوشترین"اقبال"در آیین عشق    بهترین نقش"جمال دین"عشق

 //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

میلاد فرخندهء مولا علی (ع) مبارک باد

« امروز برای تجلیل از شهدایی جمع شده ایم که از خون پاک آنها پس از هفت سال سیلاب ها برخاست. همان ها که برای درهم‌ کوبیدن شرک و بت ها و اقامهء ‌‌‌‌‌‌‌توحید بپا خاستند. دشمن مشرک هم از همین جهت از آنها انتقام گرفت. "و مانقموا منهم الا ان آمنوا بالله العزیز الحمید." آنها شاگردان مؤمن و دلدادهء ‌‌‌‌‌‌‌مکتب قرآن بودند. گوهرهایی بودند که در تاریکی درخشیدند. حنیف‌نژاد، بدیع‌زادگان، عسکریزاده، مشکین‌فام،  ناصر صادق، از همین تابندگان بودند. اینها راه جهاد را گشودند. درود و رحمت خداوند بر روان آنها باد.»    از پیام آیت الله طالقانی در 4 خرداد 1358                                                                                                                                                                                   

بس که طولانی شد این هجران پر اندوه و آه

رفته از یادم حساب روز و شام و سال و ماه

با تمام این پریشان خاطری دارم امید

آشیان خویش را آباد بینم یک نگاه

من که عمر و زندگی را داده ام در راه یار

غیر از آغوش بهارانش نمی خواهم پناه

هر چه دارم از شکوه عشق شورانگیز اوست

یا درست و بی غلط یا نادرست و اشتباه

در بهشت جاودانی هم دلم آسوده نیست

تا نگیرم دست دلبر تا نبوسم روی ماه 

در اندوه شبیخون مزدوران عراقی امپریالیسم به شهر اشرف

............................................................................... 

جای آن دارد که امشب داغ یاران را بگریم

رنج شیران را بنالم اشک خوبان را بگریم

در شبیخون جنایتبار کفتاران وحشی

قتل مظلومانهء نسل بهاران را بگریم

درد سهماگین خورشید رهایی بخش ایمان

زخم روی عاشقان ماه تابان را بگریم

در غم و اندوه سرداران مروارید میهن

پیکر مجروح اشرف شهر ایران را بگریم

بغض سنگین سکوت و قتل بی پروای انسان

رنج بی پایان استبداد دوران را بگریم

آتش کین ریختن بر روی گل های بهاری

بر زمین افتادن سبز درختان را بگریم

بانگ سرخ یا حسین قهرمانان را بخوانم

قامت غلطیده در خون شهیدان را بگریم

جای آن دارد که امشب داغ یاران را بگریم

رنج شیران را بنالم اشک خوبان را بگریم

 ١٩ فروردین ١٣٩٠

ای فصل شورانگیز گلدار بهاری

ای عشق تو از سرزمینم یادگاری

این عاشق دیرینه ات را می شناسی؟

نام مرا در یاد داری یا نداری؟

عیبی ندارد گر به یادت نیست نامم

نام من از یاد خودم هم رفته آری!

از بس که بی دیدار تو عمرم گذر کرد

در این دیار سرد آزاد حصاری

عشق تو با خون و حیات من عجین است

چون میهنم در قلب او کارون جاری

باز آمدی مثل همیشه شاد و روشن

ای فصل مژده آور امیدواری

از من سلامی ده شهیدان وطن را

وقتی به خاک خاوران گل می گذاری

از من درودی گو به خورشید خراسان

وقتی به عشق میهنم دل می سپاری

از من نگاهی هم به البرز و ارس کن

وقتی که سرداران خود را می شماری

در انتظارم من هنوز ای فصل زیبا

در این شبان سهمگین بیقراری

تا صبح دیداری که شاید هم نباشم

بر میهنم باران آزادی بباری

جاری کنی جوبارهای عشق و شادی

در میهنم گل های آبادی بکاری

با نام سبز کوچه های آرزومند

با یاد سرخ عاشقان سربداری

ای فصل شورانگیز گلدار بهاری

ای عشق تو از سرزمینم یادگاری

این عاشق دیرینه ات را می شناسی؟

نام مرا در یاد داری یا نداری؟

فروردین 1390

بهاران خجسته باد

عیدتان مبارک

«نوروز» این پیری که غبار قرن‌های بسیار به چهره‌اش نشسته است، در طول تاریخ کهن خویش روزگاری در کنار مغان اوراد مهر پرستان را خطاب به خویش می‌شنیده است. پس از آن در کنار آتشکده‌های زرتشتی، سرود مقدس موبدان و زمزمۀ اوستا و سروش اهورامزدا را به گوشش می‌خوانده‌اند.

 در همۀ این چهره‌های گوناگونش، این پیر روزگار آلود که در همۀ قرن‌ها و با همۀ نسل‌ها و همهء اجداد ما، از اکنون تا روزگار افسانه‌ای جمشید باستانی زیسته است و با همه‌مان بوده است، رسالت بزرگ خویش را همه وقت با قدرت و عشق و وفاداری و صمیمیت انجام داده است، و آن زدودن رنگ پژمردگی و اندوه از سیمای این ملت نومید و مجروح است و درآمیختن روح مردم این سرزمین بلاخیز با روح شاد و جان‌بخش طبیعت و عظیم‌تر از همه پیوند دادن نسل‌های متوالی این قوم که بر سر چهارراه حوادث تاریخ نشسته و همواره تیغ جلادان و غارتگران و سازندگان کله‌مناره‌ها بند بندش را از هم می‌گسسته است، و نیز پیمان یگانگی بستن میان همۀ دل‌های خویشاوندی که دیوار عبوس و بیگانۀ دوران‌ها در میان‌شان حائل می‌شده و درۀ عمیق فراموشی میان‌شان جدائی می‌افکنده است. . .

عاشق شدن به چهرهء ماه تو ساده نیست

دلبستگی به چشم سیاه تو ساده نیست

زان واپسین نگاه تو آشفته ام هنوز

بدرود با بهار نگاه تو ساده نیست

انگار خط سبز تو با خون کشیده اند

پیمودن تمامی راه تو ساده نیست 

از عاشقان شنیده ام این نکتهء ظریف 

فهم شکوه ارزش و جاه تو ساده نیست

گفتی که مثل آینه اند عاشقان من

عاشق شدن به چهرهء ماه تو ساده نیست 

میدانم اشتیاق مرا درک می کنی

هجران آفتاب نگاه تو ساده نیست

 ٧ اسفند ٨٩

ای دل بخوان که عشق سخندان هنوز هست

فرصت برای نغمه سرایان هنوز هست

فرصت برای نغمه سرودن بنام عشق

فرصت برای آینه داران هنوز هست

برگو به عاشقان رسیده به شهر یار 

همراه مانده، بر سر پیمان هنوز هست

در قلب خاک و بر نظر آسمان ما

طرح گل و شکوفه و باران هنوز هست

آنسوی این سکوت غم آلود انتظار

آهنگ آرزوی بهاران هنوز هست

در امتداد این شب طولانی فراق

 صبح امید دیدن ایران هنوز هست 

یکشنبه 10-11- 89